เป็นโสดก็สบายดี...แต่เรากำลังหนีความรักอยู่ไหม ?

มีช่วงหนึ่งในชีวิตที่การไม่มีแฟน “สบาย” อย่างน่าประหลาด ไม่ต้องเดา ไม่ต้องรอ ไม่ต้องคอยปรับ ไม่ต้องเอาพลังไปพยุงใครทั้งวัน แล้วเราก็เริ่มสงสัยขึ้นมาว่า…หรือจริง ๆ แล้วเรากำลัง "หนีความรักอยู่"

คำถามนี้ไม่ควรถูกตอบแบบปลอบใจ และไม่ควรถูกตอบแบบท่องจำ เพราะความจริงคือ บางคนหนีจริง บางคนไม่ได้หนี และที่สำคัญกว่านั้นคือ “ภายนอก” มันดูเหมือนกันมากค่ะ

เหมือนคนสองคนที่นั่งเงียบอยู่ในห้องเดียวกัน คนหนึ่งอยู่เพราะสบาย อีกคนอยู่เพราะกลัว ถ้ามองจากข้างนอก แยกไม่ออก แต่ถ้าฟังข้างใน มันคนละโลก

สิ่งที่ทำให้รู้ว่าเราสบายเพราะ “อยู่เป็น” หรือสบายเพราะ “หลบอยู่” ไม่ได้อยู่ที่ว่าคุณอยากมีแฟนไหม แต่อยู่ที่เวลาความรักหรือโอกาสเดินผ่าน คุณรู้สึกอะไร

ถ้าคุณสบายแบบอยู่เป็น เวลาเห็นคนดี ๆ คุณไม่จำเป็นต้องวิ่งเข้าไป แต่คุณก็ไม่ต้องหันหน้าหนี คุณรับรู้ได้ว่า “มีได้” และ “ไม่มีได้” เหมือนคนที่มีบ้านของตัวเองอยู่แล้ว จะมีแขกมาก็ดี ไม่มาก็ยังอยู่ได้

แต่ถ้าคุณสบายแบบหลบอยู่ เวลาความรักเดินผ่าน คุณจะรู้สึกตึงก่อนคิด เหมือนร่างกายยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกเอง คุณอาจบอกตัวเองว่า “ไม่อยากมี” ทั้งที่ความจริงคือ “ไม่อยากเสี่ยง” ไม่อยากกลับไปเจ็บ ไม่อยากกลับไปเสียศูนย์ ไม่อยากกลับไปเป็นคนที่ต้องพยายามอีก

ความต่างมันอยู่ตรงนี้แหละ
สบายเพราะเต็ม กับสบายเพราะปิด จะให้ความรู้สึกคล้ายกันในชีวิตประจำวัน แต่จะต่างทันทีเมื่อมี “การเชื่อม” เกิดขึ้นจริง

ลองถามตัวเองด้วยคำถามที่ซื่อสัตย์ 3 ข้อ

ข้อแรก เวลามีคนเข้ามา ฉันรู้สึก “เปิด” หรือ “เกร็ง”
ไม่ต้องวิเคราะห์ว่าเขาดีหรือไม่ดี แค่ดูว่าร่างกายยอมรับการมีอยู่ของเขาไหม หรือเริ่มป้องกันทันที

ข้อสอง ฉันไม่อยากมีแฟน เพราะฉัน “ไม่ต้องการจริง ๆ” หรือเพราะฉัน “ไม่อยากเสีย”

สองอย่างนี้หน้าตาเหมือนกันมาก แต่ความรู้สึกคนละแบบ ถ้าไม่ต้องการจริง จะเบา จะเรียบ จะไม่ต้องชนะอะไร แต่ถ้าไม่อยากเสีย จะมีความตึงเล็ก ๆ เหมือนกำลังคุมอะไรบางอย่างไว้

ข้อสาม ฉันมีความใกล้ชิดในชีวิตพอไหม
หลายคนไม่ได้ไม่อยากมีแฟน แต่ใจเริ่มกลัว “ความใกล้” เพราะเคยใกล้แล้วต้องเจ็บ เคยเปิดแล้วถูกทิ้ง เคยเชื่อแล้วต้องพัง การอยู่คนเดียวจึงดูปลอดภัยกว่ามาก

ตรงนี้อยากพูดอะไรที่สำคัญมาก
การไม่อยากมีแฟนไม่ใช่ปัญหา
แต่การไม่อยากมีแฟน “เพราะกลัว” คือสัญญาณว่าเรากำลังปกป้องบางแผลอยู่ และมันก็โอเค ไม่ต้องรีบแก้ ไม่ต้องรีบเปิด

เพียงแต่อย่าหลอกตัวเองว่าเราสบาย ทั้งที่จริงเรากำลังหลบ

เพราะการหลบทำให้ชีวิตเงียบ
แต่การอยู่เป็นทำให้ชีวิตนิ่ง

ความนิ่งมีแสงอยู่ข้างใน ต่อให้ไม่มีใคร
แต่ความเงียบแบบหลบ มักมืดและแคบขึ้นเรื่อย ๆ แม้ภายนอกจะดูสงบ

ถ้าถามว่า “แล้วฉันควรทำยังไงดี”
บางทีคุณไม่ต้องทำอะไรใหญ่ แค่ต้องซื่อสัตย์กับคำถามเดียว

วันนี้ฉันไม่อยากมีแฟน เพราะฉันรักชีวิตที่เป็นอยู่
หรือเพราะฉันไม่อยากกลับไปเสี่ยงที่จะหายไปจากตัวเองอีก

ถ้าคุณตอบได้ตรง คุณไม่ต้องรีบเลือกสถานะ
เพราะความรักที่เหมาะกับคุณจริง ๆ จะไม่ทำให้คุณต้องทิ้งความสงบของตัวเอง
มันจะเข้ามาในแบบที่ “ความสงบยังอยู่” และคุณยังอยู่ครบค่ะ

นุ่น (เมธยา ป้อมสุวรรณ)